بعد از یك غیبت كبری باز اومدم مطلب بنویسم
مطلبم یه داستان و یه نتیجه گیریه
یكی می گفت : آقا جان هرجا صدای "حسین حسین" شنیدی حتما برو و اگر شنیدی یه جایی دارن میگن "یا علی" نرو.
- چرا؟
چون جایی كه دارن حسین حسین میگن حتما سینه زنیه آخرش هم یه غذایی نصیبت میشه اما جایی كه دارن میگن یاعلی دارن زور میزنن كه یه چیزی بلند كنند یا جابجا كنند و اگه رفتی باید زور بزنی!!!!!
چقدر مسلمون داریم كه همیشه هم به پای حسین حسین ایستادند هم علی علی؟
متأسفانه ما تا اونجایی كه دین به درد دنیامون و آبرومون بخوره، از متدینین هستیم، اما اگه ببینیم دین میگه باید از دنیات در راه دین بگذره ، شرمنده ، دیگه نیستیم. البته بعضی هامون بهتریم و میگیم در موقعی دین هم آهنگ با دنیا هم نیست، باید پای دین ایستاد ، اما....
اما وقتی موقع عمل پیش میاد .... نمیگیم دین اینو نمیگه ما این دینو نمی خوایم ، ولی دست به توجیه(علیه السلام) می زنیم.
فرض بگیرید میگن مسلمونای سومالی دارن از گرسنگی جون میدن، اگه هرخونواده ای هزارتومن هم بده( حتی اگه خیلی هم فقیر باشه میتونه از پول یارانه ها برداره !!!) كمك بزرگی به اون مسلمانان فقیر میشه ، می گیم:
بله كمك كردن لازم و واجب هست... و هركس كه میتونه وظیفه شرعی و انسانیه .... اما...
اما چراغی كه بر خونه رواست بر مسجد حرومه ما خودمون واقعا نیازمندیم و از این حرفا...
در حالیكه برای شهادت علی ای گریه میكنیم كه شبونه كیسه رو بر می داشت و در خونه هایی رو كه حتی از مولا درخواست هم نكرده بودند در می زد. توجه داریم كه چنین هم نبوده كه علی(ع) خونه اش پر از انواع موادغذایی و پروتئین و ... بوده و زیادیش رو برای بیچاره ها ببره ...
بالاخره اگه مسلمونیم، مسلمون باشیم و اگه مسلمون نیستیم لا اقل از دین به عنوان وسیله ای برای رسیدن به دنیا استفاده نكنیم
پس من و همه مسلمونا و به ویژه محبای علی(ع): هم پای حسین حسین باشیم و هم با یا علی
نوشته شده توسط : امید ...
تبلیغات